Jewish ethnocentrism and European individualism

Surely, many people reading my articles, would have already observed the reality surrounding us, notice that the world is being changed by certain influential groups of people.

From our perspective, we often judge these changes as negative. We wonder why certain people don’t think about the “common good” but prefer contrariness and wrecking of public order. I also believe, that many of you after talking to your friends and debating, have discovered to a large degree who is behind certain processes. Naturally not all the processes but a large proportion of changes in society, economy and politics. I would like to shine some light on the subject of Jewish collectivism and European individualism. In the latter, I mean central and northern Europe however excluding it southern bits such as southern Italy, Balkans or Iberian Peninsula, as these were under the influence of ethnocentric cultures from North Africa and Asia.


What is European individualism? It is a set of characteristics we are born with and inherited with the culture we live in. It determines a person to be more open to other nations, less solidarity with a group, a bigger tendency to have a small family (husband, wile, children, weaker ties with other members of family). European individualism had a chance to adopt itself really well after the industrial revolution. It allowed the citizens of Europe to grow highly-developed structures of countries based on republican and democratic foundations. Many people were happy to trade belonging to clans, families, tribes for taking part in larger groups which were more beneficial for their position or personal interest. Such culture is more open to foreigners, universal rules for everyone, equality of sexes and similar connections to both father’s and mother’s family. In general, it’s a culture well known to us, Latin based and monogamous. the relationship between a married couple is based on equality (in theory as recently women are in position of power).

In a known experiment, in which babies from Germany and Israel took part, it turned out that the babies from Israel were less tolerant to strangers, they started crying whilst their German counterparts were more at ease. In general, the individualistic and collectivistic characteristics are highly genetic and scientist often come to a conclusion that the ways of life of previous generations had a large influence.

Europeans mainly come from hunters- gatherers, used to make small groups and families and battle with bad weather conditions. They didn’t need a large group to survive but access to resources which helped them survive through winters. Collective cultures originate mainly from shepherds living in Asia. Weather conditions were not the main challenge. They were more focused on fighting between each other and therefore needed groups of connected “units” which tried to make themselves different from other inhabitants in an area. The number of people in a group was important, that’s why kidnappings of women were common. A man could have many wives and he tried to multiply and grow the family tree. These cultures are patriarchal where the position of women is low. The man is the head of the family, dominates and others are more subordinate and rarely defect. If they do, the consequences can be brutal. We all know of bloody historical fights for the soil of Palestine, ethnical cleansing carried out by the winning side, killings of children and women who could not conceive children.

Current Jewish generations originate from these people, regardless of controversies to do with their origins and their genetic dualism (genetically not all are Semites). Their characteristics allow us to categorise them as a collective and ethnocentric culture. It allows them to promote the members of their own ethnic group and they might turn a blind eye to their own group not doing the right things as long as these are aimed at “foreigners”. This is quite particular as it stands opposite to Latin culture. Distinction between “us” and “foreigners” is quite established in the Jewish culture and has been for thousands of years. It is also enhanced by the manifestation of their integrity: specific clothing, pairing up, upkeeping rituals such as circumcision. With this behaviour, the “independence” is kept and the culture is based around this, sometimes even leading to provoking so-called antisemitic behaviours towards their own people, who become too friendly with “foreigners” in order to get them back into the main group.


Since Jews were ramblers, it is strange why they didn’t settle where they originate from. Actually it is known. This is to do with the fact that this land is inhabited by other collective and ethnocentric nations which are not susceptible to their methods of infiltration. Ethnocentrism is a great method of defence against other ethnocentric nations. We don’t have this situation in the Latin culture which as I mentioned before is a lot more open. As a result, Jews could settle in Europe and later in land colonised by Europeans in North America. They could have of both worlds/cultures, being individualists and yet not forgetting their deep ethnocentric cultural roots. This allowed them to promote their interests in a not obvious way as well as promoting other Jews to important positions.

A great example of this infiltration is USA, where Jews as 1st and 2nd generations, on the brink of 19th and 20th century, started dominating in key branches connected with politics and influencing public opinion. They influenced Hollywood, most of the press, political and academic institutions. It is not well known, that other white Americans tried to oppose this, however they were marginalised (as is the case in Poland today). Apparently, this criticism of the state of affairs, also existed amongst military circles before the cold war however the already infiltrated governmental institutions including the justice system allows them to “cut off the head of the fascistic hydra”. A great psychological trick was the creation of phrase “antisemitism” which allows to influence average people who are already heavily influenced by media and the entertainment business.


Due to their influence, Jews in the USA enforced the country to allow migration from other than European cultures, which resulted in permanent and continuous ethnic change and changes in electoral preferences and rise of divisions within the population. This also did away with the ethnical integrity of the nation. In the 20s and 30s there was an open discussion about ethnical integrity of children the white colonisers and the discussion about pros and cons of immigration. In the 60s emotions took over as well as accusations of racism, antisemitism and fascism. Please have a look yourself on the web for the ethnical and cultural changes across 10 years in the USA. What will happen in 30 or 40 years? Will it become similar to South Africa?

Why do Jews try to turn a well prospering culture upside down promoting all sorts of perversions under the umbrella of modernity? Why are they growing a social system where the ones that pay in the most take out the least and the biggest rewards go to the ones who pay little or ones that recently landed on the coast of Italy or crossed the German border? In my opinion the answer is this. They are afraid of us. They are afraid that we will discover their destructive influence on our culture, life, relationships and children. They are trying to turn everything upside down so that there is no strong, ethnically connected resistance. They will “divide and conquer” and ethnically mixed societies of Europe and America will not be able to locate the enemy and neutralise his actions.

Author: DL

Translation & Correction: TheFlorator


Psychologiczne mechanizmy obronne Zygmunta Freuda – czyli co powinieneś wiedzieć w starciach i konfliktach z Panią. 

Autorem koncepcji „psychologicznego mechanizmu obronnego”, jest znany wszystkim przedstawiciel psychologii w nurcie psychodynamicznym – Zygmunt Freud.

W skrócie, są to procesy a raczej zniekształcenia myślowe, które pozwalają uniknąć nieprzyjemnych i destrukcyjnych dla nas uczuć. Mechanizmy obronne są, a może nawet powinny być stosowane przez wszystkich dla utrzymania równowagi psychicznej… należy jednak pamiętać, że co za dużo to niezdrowo – szczególnie, jeśli zaczyna przyczyniać się to do zaburzania spokoju i godności drugiej osoby. Nie dość, że osoba stosująca, mechanizmy obronne zaczyna ‘zakrzywiać rzeczywistość’ (jak zwykli robić to walczący pojęciami i ideologiami politycy z prawej jak i lewej strony) to jeszcze okłamuje sama siebie i partnera, nie bacząc na obiektywny ciąg przyczynowo – skutkowy. Przyjrzymy się poniżej wspomnianym mechanizmom posługując się przykładami z życia …

  • Zaprzeczanie i wyparcie

Ma miejsce, kiedy np. kobieta zachodzi w ciążę z innym mężczyzną niż swój własny mąż i ukrywa to na kolejne 10 lat, ignorując i chowając ten fakt przed swoją świadomością. Jest to taktyka niezdrowa na dłuższą metę – gdyż ostatecznie zawsze trzeba skonfrontować się z falą wypartych emocji.

  • Tłumienie

Łagodniejsza wersja zaprzeczania i wyparcia. To świadoma ignorancja całej sytuacji.

  • Projekcja

Występuje, kiedy kobieta przypisuje mężczyźnie swoje negatywne odczucia i reakcje… Sama stawiając swojemu partnerowi np. nieprzeciętnie wysoko poprzeczkę, uważa, że to mężczyzna wymaga od niej zbyt dużo…

  • Przemieszczenie

Będąc ofiarą przemieszczenia emocjonalnego, możesz mieć pewność, że jesteś tylko bezpieczniejszym obiektem wyrażenia emocji, które kobieta boi się okazać ich prowodyrowi np. jakiemuś samcowi alfa albo koleżance, z którą nie chce mieć konfliktu.

  • Formowanie reakcji

To niezwykle mylący mechanizm obronny psychiki, w którym kobieta ‘gra’ emocje wprost przeciwne do realnie odczuwanych. Będzie niezwykle troskliwą opiekunką a to wszystko wprost proporcjonalnie do odczucia odrazy.

  • Regresja

Można zaobserwować, kiedy w trakcie trudnej rozmowy, dyskusji z kobietą zauważasz dziecinne zagrywki w stylu tupanie nogą, teatralne rzucanie się na poduszki z płaczem…to wszystko odruchy z wcześniejszych faz rozwoju, które kojarzone są z bezpieczeństwem i pozytywnym zakończeniem sprawy.

  • Fiksacja

Ma miejsce, kiedy kobieta odmawia dalszych kroków rozwojowych/samorozwojowych, gdyż z jakiegoś powodu rozwój kojarzony jest z niebezpieczeństwem.

  • Identyfikacja

Przy tym mechanizmie obronnym, kobieta może zacząć identyfikować się z osobami, które wskrzeszają w niej motywacje do czynów, których ona sama nie byłaby w stanie wykonać. Np. Szara myszka zaczęła wychodzić na dyskoteki i flirtować z facetami przy barze, tak jak jej kumpela singielka, tygrysica parkietowa.

  • Racjonalizacja

Da się zaobserwować, kiedy decydujesz się odejść od nielojalnej partnerki, a ona próbuje tłumaczyć to sobie wpisami i postami na facebooku, że tak naprawdę nigdy nie chciała być w związku, że relacja ta nigdy nie wróżyła sukcesu… Jest to próba znalezienia logicznego wytłumaczenia dla zaistniałej bolesnej sytuacji.

  •  Izolacja

Jest widoczna, kiedy kobieta opowiada Ci np. o swoich własnych przewinieniach bez jakichkolwiek emocji – tak jakby była tylko bezosobowym obserwatorem wydarzeń.

  • Kompensacja i Sublimacja

Jest zauważalna, kiedy kobieta podejmuje się ponadprzeciętnych starań by pokonać poczucie niższości… Codzienne obiady z 3 dań, perfekcjonizm w każdej dziedzinie życia i posługi a nawet działania altruistyczne dla wyparcia negatywnych lub agresywnych emocji.

  • Humor (żart, ironia)

Jako rodzaj mechanizmu obronnego bardzo szybki i łatwy do zidentyfikowania. Kobieta każdy poważny temat potrafi spuentować żartem lub prześmianiem zagadnienia.

Uważnie obserwujmy swojego rozmówcę zawsze pamiętając, że zachowanie mówi o nas bardzo wiele. Używajmy psychicznych mechanizmów obronnych, ale miejmy na uwadze wszystkich nadużywających i zakrzywiających obiektywną prawdę rozmówców.

Kat S’cool’ik

First impressions – Infiniti QX70

The Japanese brand Infinity is relatively unknown on the Polish market even though it has a range of products able to compete in the premium sector. The flagship is the QX70.


The first generation of this giant (2m wide and weight over 2t) had it’s debut a decade ago as an SUV called the FX. In terms of styling, the current model is still a relative of it’s predecessor. Recent facelift was rather mild. You can see the car has not got the latest design trends but will still have a large fan base.

On the inside


The steering wheel has just the perfect size and is electrically adjustable in 2 directions. Quality of materials used is superb and the front seats, or should I call them armchairs, are great, fully adjustable, heated and ventilated. You can travel all day without getting tired and they also provide very good side support which is also electrically adjustable. Sitting in the back will give you a very much similar impression, as long as there are two people travelling. The cover of the central tunnel by the middle seat makes it very difficult for three people to travel comfortably.


The boot looks slightly bigger after dismantling the boot cover but numbers don’t lie, 410 l is one of the lowest scores in it’s class. Luckily, there are plenty of storage compartments, cup holders and a very practical electric boot lid. There are three buttons which control this function, on the bottom of the lid, on the dashboard and on the remote control.

Under the bonnet…


…of the tested car was a 320 bhp, 3.7l V6 petrol engine. This is a naturally aspirated engine providing plenty of power and an acceleration of 6.8s from 0-100km/h. This is one of the best results in this car segment. The work ethic of the engine is very impressive. This V6 with a direct fuel injection and variable valve timing is very quiet and without vibrations. At low speed you can only notice that the engine is running by looking at the rev counter. At higher revs you can hear a very nice grunt. This makes a difficult choice for the driver: do I listen to the V6 or do I listen to the Bose sound system? Back in its days this used to be one of the best audio systems in this class, but even today it can still put up a decent fight.

The drivetrain with a 4×4 provides phenomenal traction. QX has barely any body roll and sits tight in corners, kind of makes me forget the sheer size of the thing. However, it is slightly weaker than the competition when driving through potholes. The inside performs very well in terms of noise level considering the size of the vehicle, the only thing that can occasionally be heard is a distant muffled sound of the suspension.


The 7 speed auto gearbox also deserves recognition. The shifts are sharp and yet, very smooth. It also allows manual gear changes with the lever but the practicality of this is probably questionable. The automatic setting provides a great reaction to flooring the right pedal and why would you buy an automatic to change the gears manually? The steering is nicely suited the character of the car. Perhaps not the quickest response but still quite direct. You can’t fault anything on the breaks.


…fuel consumption during the test got slightly above 14l/100km, which considering the size of the vehicle, 4×4 drive and a V6 engine, is a pretty good result. On the other hand, every time your foot gets heavy, the consumption can go up to 20l in the city and 12l outside. Luckily, the fuel tank is 90l providing ample range.

The S Premium spec of the vehicle is adequate to the price (285 000 PLN). You get leather seats, dual zone climate control with vents for rear passengers, 6CD changer, auto gearbox, active cruise control with radar, adjustable shocks, traction control, set of airbags, 21” alloy wheels, sunroof, electric boot lid, bi-xenon headlights and much more. As an option you can go for a 390 bhp 5l V8 engine. The cost is substantial (40 000 PLN) but many clients are happy to pay the price.


QX is not the newest kid on the block. It is the oldest model in the Infinity range and therefore does not get people as excited as years ago. On the other hand, it is a well thought out and a mature vehicle. It drives phenomenal, it’s different and put together with the highest quality and well priced (competition is more expensive). Lots of pros and three cons. First of all, lack of pneumatic suspension with height adjustment. Second, no matrix headlights available (only a high beam/low bean option). Third, insufficient boot space.

Being honest…

…after so many years the QX does not disappoint but you can see it’s not the newest vehicle. It is a giant still chasing the best Audi Q7, BMW X5, Volvo XC90, Mercedes GLE and Lexus RX. Sometimes it slightly runs out of breath. Let’s see what the successor will bring…

Author/ photographer: Jakub Sandecki

Translation & Correction: TheFlorator

Żydowski etnocentryzm, europejski indywidualizm.

Na pewno wiele osób czytających moje artykuły, poczyniło już pewną obserwację otaczającej nas rzeczywistości, z której to obserwacji można wywnioskować, że świat jaki znamy jest celowo zmieniany przez pewne wpływowe grupy ludzi.

Zmiany te z naszej perspektywy często oceniamy negatywnie i zastanawiamy się, dlaczego niektórzy ludzie nie kierują się dobrem wspólnym, a jakąś wrodzoną przekorą i chęcią dewastowania porządku publicznego. Wierzę także, że wielu z Was w drodze poszukiwań, rozważań i rozmów ze znajomymi w dużej mierze odkryło kto stoi za pewnymi procesami. Oczywiście nie za wszystkimi, jak w tym memie gdzie reprezentant tej grupy stoi za dużym napisem „wszystko”, ale za znaczną częścią najważniejszych zmian społecznych, gospodarczych czy politycznych. Pragnę w tym miejscu rzucić nieco światła na tematykę żydowskiego kolektywizmu oraz europejskiego indywidualizmu. W tym drugim przypadku mam raczej na myśli Europę centralną i północną, z wyłączeniem jej południowych krańców, takich jak południowe Włochy, Bałkany czy półwysep Iberyjski, gdyż te obszary były pod trwałym wpływem kolektywnych i etnocentrycznych kultur z Północnej Afryki oraz z Azji.

Czym jest europejski indywidualizm? Jest to zestaw cech wrodzonych oraz wpojonych przez kulturę, w której się żyje, który to zestaw determinuje jednostkę do większej otwartości na obcych, mniejszej solidarności z grupą, większej tendencji do zakładania małych rodzin (tj. mąż, żona, dzieci, mniejsze więzi z dalszymi członkami rodziny). Europejski indywidualizm świetnie się zaadoptował po rewolucji przemysłowej, gdyż pozwolił mieszkańcom Europy na wytworzenie wysokorozwiniętych struktur państwa w oparciu o demokratyczne czy republikańskie struktury. Tacy ludzie chętnie rezygnowali z przynależności do rodów, klanów, plemion na rzecz przynależności do większych struktur związanych z ich interesem osobistym lub pełnioną funkcją. Kultura taka cechuje się większą otwartością na obcych, uniwersalnymi zasadami dla każdego, większą równością płci oraz podobnym przywiązaniem do członków rodziny w linii matki jak i ojca. Ogólnie jest to kultura którą dobrze znamy, kultura łacińska, gdzie panuje monogamia, relacje między małżonkami są oparte na dobrowolności i równości (teoretycznie, bo dziś dominować zaczęły kobiety).

Znany jest eksperyment, gdzie przebadano niemowlęta z Niemiec i z Izraela. Okazało się, że niemowlęta z Izraela mają o wiele mniejszą tolerancję na obcych, zaczynają głośno płakać, podczas gdy dzieci niemieckie wykazywały większy spokój. Ogólnie cechy indywidualistyczne czy kolektywne w dużej mierze wynikają z uwarunkowań genetycznych i badacze często dochodzą do wniosku, że wpływ na ich ukształtowanie miały warunki życia dawnych ludów.

Europejczycy wywodzą się głównie z myśliwych-zbieraczy, łączyli się w mniejsze grupy i rodziny oraz stawiali głównie czoła złym warunkom pogodowym. Aby przetrwać nie potrzebowali dużej grupy, tylko dostępu do zasobów, które pozwoliły im przetrwać zimę. Kultury kolektywne wywodzą się głównie od pasterzy zamieszkujących tereny Azji i tutaj same warunki atmosferyczne nie były głównym przeciwnikiem, bardziej skupiano się na walce między sobą i dlatego potrzeba było dużych grup złożonych z mocno związanych ze sobą jednostek, które starały się silnie odróżnić od reszty mieszkańców danego terenu. Ważna była liczebność grupy, dlatego częste były porwania kobiet na żony, których mężczyzna mógł mieć wiele i starał się jak najbardziej rozmnożyć i zachować ciągłość rodu. Są to kultury patriarchalne, gdzie pozycja kobiety jest bardzo niska, najważniejsza jest głowa rodu, dominujący mężczyzna, a inni są mu podporządkowani, rzadziej się wyłamują czy stawiają opór, a jeśli już tak się dzieje to rozprawa z takimi jednostkami jest bardzo brutalna. Wszyscy chyba z historii wiemy, jak krwawe walki odbywały się w historii o ziemie Palestyny i do jakich czystek etnicznych dochodziło, jak brutalnie zwycięzcy rozprawiali się z ludami podbitymi, często wymordowując dzieci i kobiety, które nie nadawały się do rozrodu.

Z tych ludów wywodzą się obecni Żydzi, którzy pomimo kontrowersji związanych z ich pochodzeniem i dwoistości genetycznej (genetycznie nie wszyscy są semitami) wykazują cechy, które pozwalają przypisać ich do kultur kolektywnych o silnie wykształconym etnocentryzmie. W takiej sytuacji będą oni skłonni do promowania członków swojej grupy etnicznej oraz będą mieć większą skłonność do „przymykania oka” na szkodliwe uczynki członków swojej grupy, pod warunkiem, że te uczynki są wymierzone w „obcych”. Jest to swego rodzaju partykularyzm, który stoi w opozycji do uniwersalnych zasad kultury łacińskiej. W ogóle podział na swoich i obcych jest silnie wykształcony w kulturze Żydowskiej i wspiera ten podział od tysięcy lat swoista forma wyrażania swojej odrębności poprzez ubiór, dobieranie się w pary, pielęgnowanie kultury i rytuałów czy chociażby brutalne i szeroko potępiane obrzezanie związane z okaleczaniem narządów płciowych. Poprzez te zachowanie, tworzy się odrębność od tkanki społecznej, na której Żydzi bytują i często nawet prowokuje się zachowania tzw. antysemickie, żeby siłą rzeczy członków swojej nacji, którzy zanadto się integrują z „obcymi” (zwanymi przez Żydów gojami) z powrotem do grupy ściągnąć, bo w grupie znajdą ochronę od narastającej wrogości.


W związku z tym, że Żyd jest wiecznym tułaczem, nie wiadomo dlaczego nie znalazł swojego miejsca na ziemiach, z których się wywodzi…. W zasadzie to wiadomo dlaczego. Jest to związane z tym, że ziemie te są zamieszkane przez równie kolektywne i etnocentryczne ludy, które nie nadają się do spenetrowania poprzez metody stosowane przez Żydów. Etnocentryzm jest znakomitą obroną przed innymi nacjami etnocentrycznymi. Takiej sytuacji nie mamy w kulturze łacińskiej, indywidualistycznej, która jest o wiele słabiej etnocentryczna i jak wspomniałem wcześniej cechuje się uniwersalizmem zasad i otwartością na obcych. W związku z tym Żydzi mogli osiąść w Europie i później na terenie założonych przez europejskich kolonizatorów Stanów Zjednoczonych Ameryki, oraz mogli skorzystać z dobrodziejstw obydwu kultur, mogli odnaleźć się jako indywidualiści w europejskich społeczeństwach jednocześnie zachowując skrycie w pamięci swoją przynależność etniczną i w sposób niejawny promować swoje interesy oraz swoich ludzi na odpowiednie stanowiska.

Doskonałym przykładem takiej penetracji są USA, gdzie Żydzi jako imigranci w pierwszym lub drugim pokoleniu, potrafili na przełomie XIX i XX wieku zdominować kluczowe branże związane z wpływaniem na politykę państwa oraz na opinię publiczną. Mieli w swoim posiadaniu bezpośrednio i pośrednio Hollywood, większość opiniotwórczej prasy, ośrodki polityczne i akademickie. Mało znanym dziś jest fakt, że pozostali biali Amerykanie starali się temu zjawisku przeciwdziałać, jednak byli spychani na margines życia politycznego i społecznego (podobnie dziś jest w Polsce). Ponoć w kręgach wojskowych takie próby pojawiały się do końca zimnej wojny i zapewne również dzisiaj jest w Narodzie Amerykańskim wielu krytyków obecnego stanu rzeczy, jednak rozbudowany aparat opresji, autokrytyki oraz w końcu zdominowany przez nację żydowską aparat prawno-sądowy nie pozwala im dojść do słowa i w zarodku „ucina głowę hydrze faszyzmu”. Znakomitym zabiegiem psychospołecznym było stworzenie określenia „antysemityzm”, które jest słowem-kluczem otwierającym odpowiednie zapadki w umysłach wytresowanych przez media i przemysł rozrywkowy przeciętnych obywateli.

Żydzi poprzez swój wpływ wymusili na USA otwarcie się na imigrację z innych niż europejskie kręgów cywilizacyjnych, co poskutkowało trwałą i wciąż postępującą zmianą etniczną a co za tym idzie zmianą preferencji wyborczych i nasileniem się podziałów wśród samych Amerykanów. Wyparte zostały również resztki świadomości etnicznej tego narodu i tam gdzie w latach 20-tych czy 30-tych mieliśmy otwartą dyskusję o rasach, o wspólnocie etnicznej potomków białych kolonizatorów, tam gdzie mieliśmy dyskusję na argumenty za i przeciw imigracji, w latach 60-tych mamy już emocje, oskarżanie o rasizm i antysemityzm oraz oskarżanie o faszyzm czy nazizm. Proszę samemu sprawdzić suche liczby dostępne w Internecie, jak w ciągu 10 lat zmienił się etniczny i kulturowy obraz USA. A co będzie za lat trzydzieści lub czterdzieści? Czy kraj ten stanie się czymś w rodzaju RPA?

Dlaczego Żydzi tak czynią, dlaczego wywracają dobrze prosperującą kulturę do góry nogami, wspierając zewsząd wszelkie formy dewiacji, udziwnień które wprowadzają pod przykrywką nowoczesności? Dlaczego rozbudowują system socjalny w ten sposób że ci wszyscy, którzy do niego wpłacają najmniej z niego korzystają, natomiast największą korzyść mają z niego ci, którzy wpłacają niewiele lub wczoraj wylądowali na plażach Włoch czy przedarli się przez niemiecką granicę? Odpowiedź jest według mnie następująca. Oni się nas boją. Boją się, że odkryjemy ich destrukcyjny wpływ na naszą kulturę, na nasze życie, na nasze związki i nasze dzieci. Starają się jak najszybciej tak wszystko wywrócić do góry nogami, żeby nie mógł powstać przeciwko nim silny, połączony etnicznie opór. Będą prowadzić politykę „dziel i rządź” a wymieszane etnicznie społeczeństwa Europy i Ameryki nie będą zdolne do zlokalizowania przeciwnika i zneutralizowania jego działania.

Autor DL

Pożyczanie pieniędzy. Jak nie zostać frajerem. (część 2)


Kontynuując temat pożyczania pieniędzy, zabezpieczania ich zwrotu oraz samego procesu ich odzyskiwania, chciałbym opisać jeszcze dwie możliwości, jakie daje prawo jeżeli chodzi o zabezpieczanie przyszłych roszczeń. Są to poręczenie pożyczki oraz weksel.

Poręczenie pożyczki polega na tym, że oprócz osoby, która pożyczkę przyjęła w takiej relacji mamy jeszcze trzecią stronę, czyli poręczyciela. W takim przypadku należy spisać umowę z pożyczkobiorcą, oraz zawrzeć dodatkową umowę z poręczycielem (może to być również w formie oświadczenia poręczyciela). Jeśli posiadamy w ten sposób poręczone roszczenie, to możemy dochodzić jego realizacji tak od dłużnika jak i od poręczyciela. Jest to tak zwana odpowiedzialność solidarna, gdzie możemy wybrać od kogo będzie nam łatwiej odzyskać pieniądze.

Może być tak, że poręczyciel ma pełne konto w banku, nieruchomość czy inne składniki majątku i na samo wezwanie do zwrotu należności pod groźbą postępowania sądowego i egzekucji komorniczej natychmiast zaspokoi wierzyciela. W takim przypadku będzie mu przysługiwało roszczenie regresowe względem osoby, za którą zobowiązanie spłacił, ale to już nie jest nasz problem. Jeśli natomiast ani dłużnik, ani poręczyciel nie spłacają pożyczki, należy złożyć pozew do sądu cywilnego o wydanie tytułu egzekucyjnego. Nie ma obowiązku pozywać wszystkich dłużników solidarnych, możemy pozew czy później wniosek egzekucyjny kierować, według uznania, przeciwko tym osobom, które faktycznie dobrze rokują jeżeli chodzi o ściągnięcie wierzytelności. Możemy w późniejszym czasie kierować kolejne pozwy i wnioski przeciwko pozostałym dłużnikom solidarnym. Posiadania poręczenia pożyczki daje nam także zabezpieczenie w przypadku śmierci pożyczkobiorcy lub ogłoszeniu przez niego upadłości. W takim wypadku roszczenie powinien zrealizować poręczyciel.

Kolejną formą zabezpieczenia pożyczki jest weksel. Ma on szersze zastosowanie, można nim zabezpieczać wiele innych roszczeń, których realizacja będzie wymagana w przyszłości. Osobiście spotkałem się ze stosowaniem tej formy zabezpieczenia w przypadku odpowiedzialności materialnej za powstałe szkody, takiej jak odpowiedzialność za powierzenie mienia, wypożyczenie samochodu, odpowiedzialność materialna za szkody wyrządzone przez pracowników. Ogólnie nie polecam w takich sytuacjach podpisywania weksla, a już na pewno nie polecam podpisywania weksla in blanco, czyli takiego, gdzie nie jest wpisana kwota, która będzie wymagalna w chwili gdy zostaniemy wezwani do jego wykupu. Rodzi to duże możliwości nadużyć i może się okazać, że gdy odejdziemy z pracy to pracodawca wynajdzie jakieś szkody, które rzekomo wyrządziliśmy i wezwie nas do ich pokrycia poprzez wykupienie weksla.

Generalnie pracownik odpowiada majątkowo do trzykrotności swojego wynagrodzenia, ale nie dotyczy to umów zlecenia czy umów o dzieło. Jeżeli jednak sytuacja jest odwrotna i to my jesteśmy stroną przyjmującą weksel (remitentem) od wystawcy weksla (trasanta) na poręczenie pożyczki powinniśmy pamiętać, że w naszym interesie jest przede wszystkim uzyskać podpis pożyczkobiorcy na tym dokumencie, oraz sam dokument musi być zaopatrzony w wyraźną nazwę „weksel”, tak aby trasant nie miał możliwości złożenia żadnych zarzutów.

Pozostałe informacje, takie jak kwota lub dane dłużnika można dopisać w późniejszym terminie, aczkolwiek pożyczkobiorca może zażądać, aby te informacje znalazły się na wekslu w chwili jego zawierania. Aby nie wpisywać od razu kwoty na wekslu, bo przecież możemy nie wiedzieć jakiej wysokości będzie przyszłe roszczenie albo do jakiej wysokości wierzytelność zostanie spłacona, możemy zaproponować pożyczkobiorcy spisanie tzw. Deklaracji wekslowej – jest to dokument, który opisuje okoliczności wystawienia weksla, przyczynę oraz ewentualną kwotę roszczenia, której dotyczy weksel. W ten sposób osoba przyjmująca pożyczkę zabezpiecza się przed wpisaniem przez remitenta na wekslu kwoty niewspółmiernej do faktycznego roszczenia, a osoba udzielająca pożyczkę otrzymuje weksel in blanco i ma możliwość wpisania na wekslu aktualnej kwoty rzeczywistego roszczenia. Jeśli posiadamy już weksel i pożyczkobiorca nie zwraca nam pieniędzy w terminie, wypełniamy ten dokument i wysyłamy do dłużnika wezwanie do jego wykupu. Jeśli weksel był już uprzednio wypełniony w obecności trasanta co do kwoty i daty wykupu teoretycznie nie musimy wysyłać wezwania i po upływie terminu zapłaty możemy od razy skierować pozew do sądu o wydanie tytułu wykonawczego, jednak osobiście polecam wysyłać wezwanie w każdym przypadku, tak aby nie dawać dłużnikowi możliwości podnoszenia jakichkolwiek zarzutów i przeciągania postępowania sądowego.

Myślę, że udało mi się w skrócie zarysować możliwości jakie daje prawo do zabezpieczenia swoich pieniędzy w przypadku udzielania pożyczek. Pragnę jeszcze wspomnieć, że w prawie polskim występuje coś takiego jak przedawnienie. Niedawno miała miejsce nowelizacja ustawy, która skróciła zasadniczy dziesięcioletni termin przedawnienia do sześciu lat. Ten termin przedawnienia dotyczy pożyczek udzielonych niezarobkowo przez osoby fizyczne. Jeśli prowadzimy firmę pożyczkową, termin przedawnienia takich roszczeń to trzy lata. Należy tego pilnować, gdyż po przekroczeniu daty przedawnienia nie będzie możliwości aby uzyskać przed sądem tytuł wykonawczy, tym bardziej że w przypadku pozwów skierowanych co do osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej sądy będą z urzędu podnosić zarzut przedawnienia (wcześniej musiał tego dopilnować sam dłużnik).

Chciałbym przejść w tym miejscu do kolejnej części moich wywodów i opisać proces odzyskiwania należności. Mamy sytuację, że pożyczyłeś pieniądze i teraz mogą spotkać cię następujące sytuacje. Możesz pieniądze odzyskać w terminie, no i takiej sytuacji na pewno oczekujesz. Jeśli w umowie zaznaczyłeś to, możesz również dostać odsetki od dnia zawarcia umowy pożyczki. Możesz pieniądze dostać z opóźnieniem, ale bez podejmowania dalszych działań. Najgorsza sytuacja występuje wtedy, gdy pieniędzy nie dostajesz w terminie i zmuszony jesteś podjąć działania, które pomogą odzyskać zadłużenie. W takiej sytuacji zmuszony jesteś do podjęcia czynności, które zazwyczaj narażają cię na koszty. W kolejnej części spróbuję omówić kilka z nich.

Koniec części 2.
Autor: DL

Pożyczanie pieniędzy. Jak nie zostać frajerem. (część 1)

Jako że ostatnio często mam do czynienia z osobami, które chcą odzyskać pieniądze oraz widzę jakie błędy popełniają i jak małą wiedzę mają w niektórych, bardzo ważnych sprawach, pragnę podzielić się z wami moimi doświadczeniami, przemyśleniami i krótkimi zaleceniami odnośnie postępowania w przedmiocie zabezpieczenia swoich interesów.

Zacznę od pożyczania pieniędzy, bo sytuacja jest znana chyba każdemu. Być może dla kogoś, kto miał do czynienia z prawem będzie to lakoniczny opis, jednak wiem że niejednej osobie może pomóc. Czekam również na konstruktywne uwagi i sugestie.

Czym są pieniądze? Przez wielu są zapewne uosobieniem materializmu, są złem koniecznym, a osoby o nich mówiące są źle postrzegane. Bo przecież o pieniądzach nie zawsze wypada mówić. Nie zawsze wypada pieniędzy oczekiwać za pewne przysługi. Często w lepszym tonie jest dać komuś alkohol, aby mógł zatruć swój organizm i stracić w większym lub mniejszym stopniu panowanie nad sobą. Pieniądze to coś wirtualnego, w dzisiejszych czasach zazwyczaj nienamacalnego. Jeśli robimy zakupy przez Internet, opłacamy rachunki lub faktury robiąc przelewy nie widzimy realnych pieniędzy tylko zapisany ciąg cyfr. Kiedyś środkiem płatniczym było złoto lub inne namacalne dobra, które miały wartość same w sobie. Dzisiaj jest pieniądz fiducjarny, którego wartość jest umowna i zależy od zaufania. Wierzymy, że to co otrzymujemy pozwoli nam dokonywać kolejnych zakupów, nabywać inne dobra, które są nam aktualnie potrzebne.

Takie pojmowanie pieniądza może doprowadzić do jego dewaluacji w oczach niektórych osób. Nie wszyscy rozumieją wartość złotówki, nie każdy poznał smak trudu jaki trzeba ponieść, aby powiększyć stan swojego konta. Wiele osób, często młodych oraz takich, które otrzymały wiele od rodziców, miały talent do muzyki, sportu lub uzyskały majątek w wyniku innych zdarzeń losowych nie rozumie wartości jaką ten majątek przedstawia. W takich przypadkach będziemy mieć tendencję do łatwego marnowania zasobów. Czyż nie jest to doskonale wyrażone w określeniu kogoś „synem marnotrawnym”? Ile razy zdarza się tak, że dzieci trwonią majątek wypracowany przez rodziców? Dlaczego tak robią? Bo nie znają trudu, którą trzeba włożyć aby się wzbogacić uczciwą pracą.

Trzeba jednak uświadomić sobie że pieniądze są czymś realnym, w tym sensie że odzwierciedlają wysiłek, zasoby oraz czas jaki włożyliśmy w ich pozyskanie. W związku z tym należy do nich podchodzić z szacunkiem. Tym większym, im więcej trudu wkładamy w ich pozyskanie. I teraz możemy mieć dwa przypadki, jedna osoba ciężko pracuje, oszczędza, nie ryzykuje niepotrzebnie, nie szasta pieniędzmi, dzięki czemu ma oszczędności. Druga osoba żyje ponad stan, zadłuża się na bieżące potrzeby, ryzykownie obraca pieniędzmi, nie jest też skora do wytężonej pracy. Zgadnijcie kto od kogo będzie pożyczał? Odpowiedź jest prosta, prawda. Oczywiście zdarzy się też tak, że będzie w potrzebie osoba oszczędna i pracowita. Jednak w 90 procentach przypadków będzie jak wyżej.

Ktoś powie pożycz 100zł, przecież to niedużo. Jednak ty za te 100zł cały dzień stoisz na taśmie, siedzisz przed komputerem czy robisz inne trudne i niezdrowe rzeczy. Czy chcesz na cały dzień zostać czyimś niewolnikiem? Ale przecież odda… No i tutaj zaczynają się prawdziwe schody. Bo jak on potrzebował pożyczyć to przychodził, prosił, był miły, przyjacielski. Teraz role się zmieniły. To ty będziesz coś od niego chciał. Będziesz miał do tego prawo, ale jednak będziesz tym niechcianym, naprzykrzającym się natrętem. Nie przypadkiem mądrość ludowa mówi: jeśli chcesz stracić przyjaciela, pożycz mu pieniądze.

Ogólnie rzecz biorąc w terminologii prawniczej na osobę, która coś pożyczyła lub w wyniku innych okoliczności nabyła prawo majątkowe względem drugiej osoby stosuje się określenie wierzyciel, czyli ten który zawierzył w realizację przyszłego roszczenia. Osobę, która pożyczkę otrzymała lub w wyniku innych okoliczności ma obowiązek realizacji roszczenia majątkowego określamy mianem dłużnika. Natomiast sam dług z punktu widzenia wierzyciela jest wierzytelnością.

Jeśli podjęliśmy decyzję, że jednak udzielimy komuś pożyczki, warto zawczasu zabezpieczyć swoje interesy. Jeżeli jest to większa kwota, powinniśmy napisać umowę. Jako osoba fizyczna, niezawodowo trudniąca się udzielaniem pożyczek możesz sam taką umowę przygotować, w myśl zasady swobody kształtowania umów i zasady że co przez prawo nie jest zabronione jest dozwolone. W umowie wpisujemy kwotę pożyczki, strony umowy z danymi osobowymi typu imię, nazwisko, adres zamieszkania, PESEL i numer dowodu osobistego. Należy również zaznaczyć kiedy przypada termin zwrotu należności. Po tym terminie mamy prawo do naliczenia maksymalnych ustawowych odsetek za zwłokę. Odsetki możemy również określić w umowie, wtedy będą naliczane od dnia udzielenia pożyczki, jednak tutaj również jest ograniczenie do maksymalnych odsetek ustawowych i wszystko powyżej nie będzie uznane przez sąd.

Dodatkowo, żeby wzmocnić siłę takiej umowy, możesz udać się ze swoim dłużnikiem do notariusza i zobligować go do złożenia oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji w przypadku niewywiązania się z płatności w określonym terminie. Wiąże się to z kosztami, ale te również można przerzucić na pożyczkobiorcę. W akcie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji zaznacza się maksymalną kwotę, która jest przedmiotem oświadczenia oraz można wskazać np. ruchomość lub nieruchomość z której będzie można prowadzić egzekucję. W przypadku tej ostatniej zasadny jest wpis hipoteczny w księdze wieczystej. Każda nieruchomość powinna mieć księgę wieczystą z indywidualnym numerem. Księgi wieczyste można sprawdzać na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości odnajdując właściwą wyszukiwarkę i wpisując właściwy numer i przechodząc do przeglądania odpisu zupełnego księgi. Jeśli już mamy podpisany przez pożyczkobiorcę akt notarialny o poddaniu się egzekucji pozwoli nam to pominąć przewlekłą drogę sądową i przejść od razu do nadania klauzuli wykonalności aby uzyskać tytuł wykonawczy, który później kierujemy do komornika w formie wniosku o wszczęcie egzekucji.

Jeżeli pożyczkobiorca nie ma nieruchomości, a posiada jakąś ruchomość np. samochód to możemy zabezpieczyć się na tej ruchomości ustanawiając zastaw. W takim wypadku spisujemy umowę zastawu, a zastawca wydaje nam przedmiot umowy. Jednak jeżeli będziemy chcieli się zaspokoić z przedmiotu zastawu konieczne będzie założenie sprawy w sądzie, uzyskanie tytułu egzekucyjnego, który zaopatrujemy w klauzulę wykonalności i wtedy posiadając tytuł wykonawczy składamy sprawę do komornika. Komornik przeprowadza egzekucję z ruchomości, tj. przeprowadza licytację i jeśli sprzeda przedmiot zastawu to środki ze sprzedaży przekazuje na zaspokojenie naszej wierzytelności.

Koniec części pierwszej.

Autor: DL

The Polish car industry

The car industry has become one of the most dynamic branches of Polish economy. The number of employees in this sector is rising and the prospects for the coming years are very promising.

In order to fully grasp the benefits of the actual situation we have to go back in time to 2008, when the whole world faced a severe financial crisis. There were some people thinking that our Polish car industry would be left untouched. They were wrong. The global market started to affect our economy as well. Car sales in Europe dropped dramatically which, in turn, had a negative impact on Polish car parts suppliers depending on the EU markets’ demand. Production downtime took place in Volkswagen, Fiat and Opel (Vauxhall) factories.

In Gliwice, where Opel has its own factory, preparations were just being made to start assembling Astra IV when the production process had to be changed and adjusted to the new situation, which didn’t bode well. The management decided to give up part-time workers and stopped outsourcing services. The factory started to operate in a 2-shift mode, instead of 3. The biggest subcontractors like FŁT in Kraśnik, Remy Automotive in Świdnica, IAC in Teresin or MAN in Starachowice, declared severe job cuts. Delphi, Wielton, Wabco and TWR had similar plans. In the worst-case scenario, there were fears that tens of thousands of employees could be made redundant.

The situation now is substantially better. The Polish car industry has been systematically growing since 2014. The production has gone up by 43% and the car parts suppliers have increased their sales by 50%. The export of car industry goods stands at 12% in the overall exports of our country. That is quite an achievement for us. Since the 90’s a lot has changed, new players like Toyota or Mercedes have entered our market. We have witnessed Fiat-Chrysler or Renault-Nissan-Mitsubishi mergers, Opel (Vauxhall) has been taken over by the French PSA. Volkswagen and Ford are thinking about a possible alliance as well.

Naturally, factories produce cars to make a profit and the demand is steadily rising in the whole EU. However, it is more and more expensive. Nowadays customers have a greater choice of cars, more deals on new models and their sizes, and prices, are going up from generation to generation. But customers today have become more demanding towards car dealers who have to invest more and more to build new and bigger show rooms to satisfy all clients’ needs. It seems that Polish car dealers are doing quite well.

They are ready to pay a lot of money for commercials shown over and over again on TV or in a variety of other media. At the first glance, those flashy adds suggest that the cars cost “next to nothing” just to attract customers’ attention but they hardly ever tell the truth. And we can have problems with availability if we decide on a promotional offer. It also matters if we are going to place an individual order or the car dealer just needs to have it delivered from the stock centre. In the first case, we have a right to be fussy, nonetheless, we shouldn’t count on a great discount offer. But if we place a special order or agree to take a model that has already been assembled, we are in a position to haggle over prices and negotiate a much better deal. Of course, then, you buy what they currently have in stock so you can’t ask for any extra options on the vehicle. There is also a third choice. From time to time a car dealer owns a model that for some reasons hasn’t been sold yet. Such situations are not very common but in those circumstances a car salesman will be very eager to sit down around a table and eventually reduce the price quite dramatically.

Individual clients most of the time tend to buy small cars, whereas corporate consumers choose bigger ones because they need at least an average-sized vehicle to run their businesses. Especially in the latter case, the tendency is not changing very much. Moreover, this trend should continue as car dealers are preparing special promotional offers for a new Opel (Vauxhall) Insignia or a face-lifted Ford Mondeo. More and more clients are interested in cars that cost over 300 000 PLN. The sales of luxury cars and hybrid vehicles are steadily growing.

Another way of using a car is to pay monthly charges for it. This new form of financing is addressed mostly to individual clients. A driver pays a fee every month and he doesn’t have to buy a vehicle in order to use it. However, no one knows if this trend will be still present and popular in the future. The TCO, the Total Cost of Ownership of a car in Poland is at a quite low level. Actually, Polish people are spending on their vehicles the least amount of money in the EU. However, we need to bear in mind that an average Polish citizen sees and values a 100 euros differently than, let’s say, a German or a Frenchman.

The purchasing power of Polish people is still not very big, that is why they tend to buy second-hand cars. This also goes for luxury cars as well as more affordable vehicles like Volkswagen, Opel (Vauxhall) or Ford. The most popular are German makes and Poles perceive them as rock solid and reliable. But it shouldn’t be surprising; Polish market is being literally flooded with German-made cars.

What the industry now needs is support from the government and fewer restrictions. No doubt about it. There are some signs of slight improvement; Polish drivers are encouraged to choose cars with electric motor or plug-in hybrids as these vehicles will be exempted from excise duties. A promising beginning…

Author/ photographer: Jakub Sandecki

Translation: Magician

Correction: TheFlorator

Sztuka współczesna: powód do śmiechu, obawy czy refleksji nad naturą ludzką?

Sztuka współczesna budzi w nas wiele skrajnych emocji i odczuć. Obserwując ceny sprzedanych dzieł XXwiecznych abstrakcjonistów, często łapiemy się za głowę, stukamy w czoło i zadajemy sobie pytanie ‘jak upchnęli ten badziew za 46.4 mln dolarów’?. Co takiego kryje się za ich ceną, oprócz przerośniętego ego milionerów i chęci górowania nad resztą ubogiego społeczeństwa? 

podpis:  „Bez tytułu” – Cy Twombly 

Po traumatycznych przeżyciach drugiej wojny światowej, ówcześni artyści ruszyli z ruchem ‘dadaistycznym’ posługując się absurdem, zabawą i dowcipem, by jak twierdzili – wyrazić ból i rezygnację z powodu upodlenia cywilizacji jak i rozmycia się powszechnie uznawanych wartości i kanonów piękna. Ten ruch z początku XX wieku zapoczątkował falę twórczości pełnej nonsensu, przypadkowości, brzydoty oraz odrzucenia klasycznego pojęcia dobra i pełni. Nowe formy wyrazu takie jak abstrakcja, collage, fotomontaż, manifest, instalacja, happening, fluxus czy performance, rządzą się swoimi własnymi prawami często ignorując wszelkie ograniczenia estetyczne i techniczne. Abstrakcyjne przedstawienia nie wymagały już więcej talentu, cierpliwości, kunsztu i wielogodzinnej ciężkiej pracy ku uciesze ludzkiego oka i zachwytu tłumów…


Przypadek wygryzł klasyczne kanony piękna?

Sztuka współczesna stała się zatem symbolem prześmiania wartości klasycznej, lenistwa, gałgaństwa i kradzieży. Pojawiają się również ostatnio głośne i stanowcze głosy, że sztuka modernistyczna jest jednym z aktywnych nurtów mających na celu kształtować zinfantylizowane społeczeństwo, które nie potrafi ciężko pracować, nie ceni swojego odbiorcy, nie pragnie samorozwoju i uduchawiania się poprzez wysokiej jakości piękno… ażeby było tego mało, artysta współczesny bardzo często udziela się w politycznych formatach, happeningach i performensach pozbawiając się tym samym wiarygodności artystycznej i skazując na miano marionetki polityków.

podpis:  Performance Mili Moire w niemieckiej Koloniiprzed halą wystawy Art Cologne 


Bazgroły badaniem podświadomości lub świadectwem nadświadomości

W opozycji do okropnych zarzutów z poprzedniego paragrafu, istnieją również stanowiska doceniające tą formę sztuki.

Abstrakcyjny znaczy ‘oderwany’, ‘ogólny’. W sztuce oznacza ‘niepodobny do żadnego tworu natury’. Dzieło abstrakcjonizmu jest więc ‘nieprzedstawiające’. Forma dzieła ma zależeć w pełni tylko od osobowości artysty, więc co za tym idzie, będzie ukazywać wszelkie mroczne i mniej mroczne tajniki jego umysłu…

Carl Gustav Jung, jeden z XX-wiecznych wielkich psychologów, twórca psychologii ‘głębi’ określa wielką wartość sztuki jako świadectwo na istnienie rzeczywistości „Archetypów i symboli”. Wedle jego teorii, oznaczają one elementy strukturalne nieświadomości wspólne wszystkim ludziom na świecie, posiadające swoją dynamikę i możliwość rozwoju.

„Taka jest tajemnica oddziaływania sztuki. Proces twórczy, o ile w ogóle możemy go badać, polega na nieświadomym ożywieniu archetypu, na rozwinięciu i wykształceniu go w pełne dzieło. Nadanie kształtu praobrazowi oznacza w pewnym sensie „przełożenie” go na język współczesności, dzięki czemu niejako każdy może uzyskać dostęp do najgłębszych źródeł życia, które w przeciwnym razie pozostałyby przed nim zakryte.” – C.G. Jung

Sztuka współczesna może ukazywać ciemne zakamarki naszego podświadomego umysłu, kodowanego całego życie, lub jeśli wierzyć podziałowi C.G. Junga, może stanowić również furtkę do sfery ducha określanej przezeń ‚nadświadomością’.

Czy słyszeliście kiedyś o przypadkach automatycznego pisma i tekstach pisanych pod wpływem tajemnych sił ręką ludzką? Dokładnie w ten sam sposób powstają niektóre z dzieł, uznawane za wiadomości z innej, niepoznanej i nielogicznej rzeczywistości…

podpis:  Przykład rysunku automatycznego Austina Osmana Spare  

Nie muszę chyba wyjaśniać piękna świadomości posiadania cząstki ludzkiego umysłu, szczególnie takiej, która cieszy nasze oko i wewnętrznie uspokaja. Ludzie zrobią wiele dla sztuki kojącej ich zmysły, tak jak 41-letni Pan Robert Z. który ukradł obraz wielkiego impresjonisty – Moneta z Poznańskiego muzeum a następnie ukrył go przybijając go do deski z tyłu szafy… Warto jednak wyczuwać subtelności i motywy kryjące się za twórczością artysty, gdyż jak widzimy sztuka współczesna może mieć wiele oblicz i wiele barw, które potrafią rozbawić do łez, zmrozić krew w żyłach czy skłonić do głębokiej refleksji nad transcendencją.

Kat Skulik



Automatyczna skrzynia biegów – naprawdę warto!

„Automaty” zyskują coraz większą popularność, bo ich przewaga nad tradycyjną skrzynią mechaniczną jest znacząca. Zwalniając kierowcę z konieczności równoczesnego operowania dźwignią zmiany biegów i pedałem sprzęgła, „automat” nie tylko podnosi komfort i płynność jazdy w każdych warunkach, ale przede wszystkim pozwala w większym stopniu skoncentrować się na prowadzeniu pojazdu.

Podstawową cechą tego urządzenia jest samoczynna zmiana poszczególnych przełożeń, wybieranych i w razie potrzeby utrzymywanych w zależności od prędkości obrotowej silnika. Kierowca nie musi koncentrować się na zmianie pozycji drążka i operowaniu pedałem sprzęgła, ponieważ do prowadzenia samochodu używa tylko prawej nogi. Wciska nią zarówno pedał gazu, jak i hamulca. Ten ostatni jest szerszy niż w przypadku aut ze skrzynią manualną, przez co łatwiejszy do wyczucia.

Jazda jest płynna i łagodna, pozbawiona szarpnięć. Łatwiejsze jest także ruszanie pod górę, ponieważ samochód przy puszczonym pedale hamulca powoli toczy się do przodu. Oznacza to, że stojąc na wzniesieniu, nie cofa się, nie ma więc obaw, że np. uszkodzi pojazd stojący z tyłu. Nie ma też możliwości zdławienia silnika, jego moc i zawczasu dobrane przez elektronikę optymalne przełożenie jest zawsze dostępne, np. w sytuacji wymagającej szybkiego włączenia się do ruchu. Kierujący nie doświadcza strat czasu związanych z wciśnięciem sprzęgła, „wrzuceniem jedynki”, ponownym puszczeniem sprzęgła itd.

Przy wyprzedzaniu, gdy mocniej wciśniemy pedał przyspieszenia, straty cennych sekund również są ograniczane, ponieważ skrzynia potrafi wykonać redukcję przełożenia (jednego lub nawet kilku) szybciej niż wprawny kierowca używający skrzyni manualnej. Wrzucać „trójkę” czy może już „dwójkę”? Tutaj jest to bez znaczenia. Znika potrzeba odrywania prawej dłoni od kierownicy, możemy więc zawsze trzymać ją oburącz. A nie jest przecież tajemnicą, że najszybszą reakcję i największą rezerwę bezpieczeństwa zapewnia taki właśnie chwyt.

Układ napędowy samochodów wyposażonych w „automaty” zużywa się wolniej dzięki temu, że dobór przełożeń jest optymalizowany do obrotów silnika, który w rezultacie zawsze pracuje w najlepszych możliwych warunkach. Rozsądnie traktowana skrzynia automatyczna może bezawaryjnie służyć nawet kilkanaście lat, warunkiem jest regularne wykonywanie czynności obsługowych, przede wszystkim stosowanie odpowiedniego oleju i jego terminowa wymiana, wykonywana zgodnie z zaleceniami producenta.

„Automaty” posiadają lewarek, za którego pośrednictwem kierowca wybiera żądany tryb pracy, określony w znormalizowanym układzie P-R-N-D (ewentualnie także S do jazdy szczególnie dynamicznej). Jakiekolwiek operacje lewarkiem trzeba koniecznie wykonywać przy całkowicie zatrzymanym samochodzie i wciśniętym hamulcu. Pozycja P to Park. Skrzynia jest wówczas blokowana mechanicznie, zablokowane są też napędzane koła. R to Reverse, czyli po prostu bieg wsteczny, z kolei N to skrót od Neutral, a więc pozycji neutralnej, odpowiadającej położeniu „luz” w przypadku tradycyjnej skrzyni ręcznej. No i wreszcie pozycja D, a więc Drive, służąca do jazdy w przód. To właśnie w tym trybie branych jest pod uwagę od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu różnych parametrów kontrolowanych przez elektronikę.


Biegi dobierane są w zależności od położenia pedału gazu i szybkości z jaką nim operujemy, a także położenia hamulca, aktualnej prędkości pojazdu, rejestrowanego obciążenia i wielu innych czynników. W przypadku nowoczesnych konstrukcji możliwa jest także zmiana wymuszona przez kierowcę (lewarkiem lub specjalnymi łopatkami przy kierownicy), przydająca się chociażby podczas zjazdów ze wzniesień w terenie górzystym – w ten sposób uzyskuje się dodatkowy efekt hamowania silnikiem.

Automatyczne skrzynie biegów są bardzo skomplikowanymi urządzeniami, nierzadko prawdziwymi dziełami sztuki użytkowej z sześcioma, ośmioma czy nawet dziesięcioma przełożeniami służącymi do jazdy w przód, składające się z kilku tysięcy elementów. To idealny przykład wyrobów mechaniki precyzyjnej, wspieranej dodatkowo przez elektronikę, mechatronikę i hydraulikę. Ich wkład w poprawę bezpieczeństwa prowadzenia pojazdu jest niepodważalny, dlatego w tej dyscyplinie tradycyjna skrzynia mechaniczna przegrywa z kretesem.

Za skrzynię automatyczną trzeba dopłacić od kilku do kilkunastu tysięcy złotych. Tylko w niektórych (wyższych) segmentach rynku „automaty” oferowane są jako wyposażenie standardowe, ponieważ klienci nie zaakceptowaliby innego rozwiązania. Co do zasady, bez pedału sprzęgła obywają się również samochody z napędem hybrydowym i elektrycznym.

Podsumowując, jeszcze tylko jedno zdanie. Otóż większość osób, które spróbowały jazdy „automatem”, nie chce już wracać do zwykłej skrzyni ręcznej. Rzeczywiście, coś w tym jest…

Tekst i zdjęcia: Jakub Sandecki

Polska to trudny kraj dla zwykłego faceta.

Ostatnio raz po raz docierają do nas informacje z popularnych portali internetowych o dysproporcji, jaka pojawiła się w sytuacji kobiet i mężczyzn w naszym pięknym kraju.

Można przeczytać np. że ilość samobójstw mężczyzn jest wielokrotnie wyższa niż samobójstw kobiet. Że ta dysproporcja nie jest normalna w naszym regionie i pozostałe Państwa mają dwukrotnie niższą różnicę. A to że w Polsce kobiety najdłużej w Europie cieszą się emeryturą, na którą z jakiś enigmatycznych przyczyn przechodzą o 5 lat wcześniej niż mężczyźni. Że większa część środków przeznaczanych na służbę zdrowia jest pożytkowana na zwalczanie chorób dotykających panie. Można tak przywoływać kolejne przykłady, nie chodzi mi o to, żeby tutaj wstawiać infografiki, tabelki czy podawać źródła. Te łatwo sobie każdy wyszuka w przestrzeni internetowej. Pragnę bardziej skupić się na przyczynach tego zjawiska i na tym jak postrzegają to wszystko kobiety. Polecam również zapoznanie się z moim pierwszym artykułem, który został zamieszczony na Samiec News pod tytułem „Czy współczesne państwo stało się dla kobiety substytutem męża”, gdyż tutaj tylko w skrócie zarysuję poruszoną tamże problematykę.

Przechodząc do sedna sprawy, państwo w obecnej swej formie wkracza w wiele aspektów życia człowieka, rodziny i społeczeństwa, które wcześniej były zarezerwowane dla mężczyzn. Wspiera kobietę, jako od wieków uchodzącą za słabszą w systemie patriarchalnym. Kobieta pełni funkcję zwaną niezbyt ładnie, ale dosadnie funkcją rozrodczą. Dzięki niej mamy nowych obywateli, kolejnych pracowników lub żołnierzy. Gdzieś tam na górze, wśród tych zasobnych i decyzyjnych męskich głów, okutych w białorycerski hełm, narodził się pomysł, że im bardziej wesprą kobietę, tym będzie ona szczęśliwsza i więcej dzieci urodzi. Jednak jak pokazuje przykład państw zachodnich, jest to założenie całkowicie błędne, a do tego powoduje rozchwianie równowagi pomiędzy mężczyznami, którzy dają zasoby, a kobietami, które te zasoby przyjmują rodząc i wychowując dzieci.

Miałem swego czasu przyjemność pracować z kobietami i słuchać licznych rozmów na różne tematy. Komu udało się lepiej poznać nasze wspaniałe panie, ten wie że nie rozmawiają o kwiatuszkach i fartuszkach. Rozmowy często schodzą w dość mroczne zakamarki. Ale nie o tym tutaj. Pewnego razu pojawił się temat tego, jakiej płci dziecko chcą posiadać. Część odpowiedzi to było, że chłopca „bo ten będzie miał łatwiej w życiu”. Zaskoczyła mnie ta odpowiedź, bo zdałem sobie sprawę, że kobiety nie mają pojęcia o problemach i trudnościach jakie musi znosić chłopiec i mężczyzna w dzisiejszym świecie. Moja odpowiedź brzmiała tak, że kobieta ma o tyle łatwiej, iż może sobie wybrać czy chce robić karierę, być silna i niezależna, czy może będzie szarą myszką zajmującą się domem i może pracującą na pół etatu w biurze. Mężczyzna jest takiego wyboru pozbawiony. Ma raczej opcje typu zostać kimś lub nikim dla społeczeństwa.

Nie chcę żebyście uznali, że się użalam, ale według mnie w tak sfeminizowanym społeczeństwie płeć męska ma po prostu trudne życie. Dzisiaj praktycznie w każdym miejscu pracy pojawiają się kobiety, które są roszczeniowe i starają się dostosować otaczającą przestrzeń do swoich potrzeb. Są w tym egoistyczne, bo tak przez wieki było korzystnie. Nie musiały wykazywać troski o drugą połowę gatunku, bo ta troszczyła się sama o siebie. Dziś oczywiście jest inaczej. Dziś nie potrzeba siły mięśni i wytrzymałości na warunki atmosferyczne, żeby pracować przed komputerem czy nawet być kierowcą ciężarówki. Sam osobiście uważam, że moje przystosowanie do niskich temperatur i korpulentna budowa są obecnie przekleństwem, bo się po prostu męczę w pomieszczeniach przegrzanych żeby dogodzić paniom. Podobnie jest jeśli chodzi o stres, na który męska część populacji ma większą odporność, ale może go znosić krócej. Oznacza to, że nawet mały, ale przewlekły stres, będzie nam szkodził przy dłuższej ekspozycji i powodował choroby. A takiego stresu przecież dzisiaj doświadczamy na co dzień.

Na koniec, mimo iż wiem że nie wyczerpałem tematu dogłębnie, bo tutaj by trzeba książkę napisać, ale chciałem pesymistycznie z nutą nadziei podsumować. Jeśli jesteś przeciętnym facetem, nie masz dobrego startu od rodziców, mieszkania, nie miałeś szczęścia mieć w sferze swoich zainteresowań programowania, to przez naturalną dla kobiet pogoń za mężczyzną lepszym, niż same są oraz przez dodatkowo promowany przez media i filmy romantyczne model związków wiedz, że wiele przykrych doświadczeń i zawodów przed tobą. Ale nie załamuj się. Zacznij pracować nad sobą, przemyśl ponownie swoje cele, dowiedz się o życiu najwięcej ile możesz, odkryj swoje talenty. Natura dała ci męską siłę i indywidualność. Wymagaj od kobiet szacunku i zrozumienia. Twój zegar biologiczny nie zaczyna bić na alarm po trzydziestce. Masz więcej czasu. Strzeż się jednak pochopnych decyzji i alkoholu…

Autor: DL

Zdjęcia: pixabay, CC0